Żelazko jest to urządzenie służące do prasowania, tzn. wygładzania tkaniny. Wygładzanie to można uzyskać za pomocą dosyć wysokiej temperatury, którą ma płyta żelazka i nacisku żelazka na tkaninę. Pod wpływem temperatury rozluźniają się więzy we włóknach tkaniny tzw.  cząsteczkach polimerów . Kiedy włókna są gorące, rozprostowują się i zachowują


Historia
Już w VIII w. n.e. Chińczycy stosowali rondle z gorącymi węglami w środku do prasowania wtedy bardzo popularnej tkaniny- jedwabiu.

W XVIII w. żelazko stanowił jednostronnie wygładzony blok żelaza - stąd wzięła się nazwa- żelazko), z uchwytem. Po nagrzaniu, na przykład na płycie kuchennego pieca, bezwładność cieplna tego bloku pozwalała na utrzymanie przez kilka minut temperatury tak wysokiej, aby prasowanie było skuteczne. Po ostygnięciu żelazko trzeba było znowu podgrzać przez postawienie na piecu. Żelazko ma kształt stopy z trójkątnie zakończonym czubem z jednej strony i z płaską krawędzią od drugiej strony ; kształt ten upowszechnił się także w następnych, nowszych konstrukcjach  ze względu na wygodę podczas prasowania.

Żelazko elektryczne wynalazł Henry Seeley w 1882 roku, w taki sposób, że umieścił wewnątrz podgrzewaną elektrycznie spiralę grzejną o bardzo dużej mocy, zasilaną z domowej sieci elektrycznej. Następnie dodał do żelazka termoregulator, pozwalający na utrzymanie satysfakcjonującej go temperatury  i  urządzenia nawilżające, co pozwala łatwo prasować różne rodzaje tkanin.